Na podstawie pozytywnych wyników badań przeprowadzanych przez uprawnione jednostki technicznej, wydaje się świadectwo homologacji typu pojazdu, uprawniające do jego rejestracji. Świadectwo to jest potwierdzeniem spełnienia wymagań technicznych określonych w odpowiednich aktach prawnych.

Homologacja dotyczy niemal każdej części pojazdu, która ma znaczący wpływ na bezpieczeństwo pojazdu w czasie poruszania się po drodze. Ochrona środowiska też jest brana pod uwagę. Dlatego producenci części samochodowych muszą zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi przeprowadzić homologacje każdej części, jaką chcą wprowadzić na rynek.

Określa to miedzy innymi:

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. z dnia 26 lutego 2003 r.)

W którym określa się, że przedmioty wyposażenia i części pojazdów związane z bezpieczeństwem ich użytkowania i ochroną środowiska mogą być stosowane w pojazdach, jeżeli spełniony jest co najmniej jeden z następujących warunków:
1) oznakowane są znakami homologacji międzynarodowej stosowanymi w homologacji Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - "E" lub Unii Europejskiej - "e";
2) oznakowane są cechami producenta pojazdu, na który wystawiono krajowe świadectwo homologacji typu pojazdu; ocechowanie to powinno być zgłoszone do upoważnionej jednostki celem ewidencji;
3) oznakowane są cechami dostawcy producenta pojazdu, na który wystawiono krajowe świadectwo homologacji typu pojazdu; ocechowanie to powinno być zgłoszone do upoważnionej jednostki celem ewidencji;
4) oznakowane są znakiem zgodności zgodnie z przepisami o systemie oceny zgodności i akredytacji; przepisu nie stosuje się do przedmiotów wyposażenia i części oznakowanych znakiem bezpieczeństwa na podstawie dotychczasowych przepisów o badaniach i certyfikacji; (§ 10. 1.)

Homologacja w Europie można uzyskać na dwa sposoby zgodnie z:

1 - Dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG, EG).

Są 3 ramowe dyrektywy w motoryzacji:

- 2007/46/WE z dnia 5 września 2007 r. (wcześniej 70/156/EWG) - dla pojazdów samochodowych oraz ich przyczep, (Dz. Urz. UE L 263 z 09.10.2007, str. 1, z późn. zm.);

- 2003/37/WE - dla ciągników rolniczych lub leśnych,

- 2002/24/WE - dla dwu- lub trzykołowych pojazdów mechanicznych

2 - Regulaminami Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych EKG ONZ (ECE)

Homologacje można przeprowadzać równoważnie według dyrektyw UE (homologacja typu WE) lub Regulaminów Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (ECE).

Decyzją Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997r. UE przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych EKG ONZ, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań.

Dzięki temu UE włączyła regulaminy EKG ONZ do swoich przepisów homologacyjnych.

Dla członków Unii Europejskiej obowiązkowe jest przestrzeganie dyrektyw EWG.

Część dyrektyw EWG jest w pełni zgodna z regulaminami ECE i podczas homologacji są one naprzemiennie stosowane.

Zanim Polska weszła do Unii Europejskiej obowiązywał certyfikat bezpieczeństwa "B".

Został ona zlikwidowany Ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (DzU nr 166, poz. 1360 z późn. zm. - art. 62).

Po pozytywnym przejściu przez wymagania, jakie określają dyrektywy EWG lub regulaminy ECE producent może umieścić na swojej części w widocznym miejscu znak E i kod państwa, w jakim cześć przeszła homologacje.

Wykaz znaków homologacyjnych:

E1 - Niemcy

E2 - Francja

E3 - Włochy

E4 - Holandia

E5 - Szwecja

E6 - Belgia

E7 - Węgry

E8 - Czechy

E9 - Hiszpania

E10 - Jugosławia

E11 - Wielka Brytania

E12 - Austria

E13 - Luksemburg

E14 - Szwajcaria

E15 - (wolna)

E16 - Norwegia

E17 - Finlandia

E18 - Dania

E19 - Rumunia

E20 - Polska

E21 - Portugalia

E22 - Rosja

E23 - Grecja

E24 - Irlandia

E25 - Chorwacja

E26 - Słowenia

E27 - Słowacja

E28 - Białoruś

E29 - Estonia

E30 - (wolna)

E31 - Bośnia i Hercegowina

E32 - Łotwa

E33 - (wolna)

E34 - Bułgaria

E35 - (wolne)

E36 - Litwa

E37 - Turcja

E38 - (wolna)

E39 - Azerbejdżan

E40 - Macedonia

E41 - (wolna)

E42 - Wspólnota Europejska (homologacje udzielane są przez jej państwa członkowskie z użyciem właściwych im symboli EKG)

E43 - Japonia

E44 - (wolna)

E45 - Australia

E46 - Ukraina

E47 - Południowa Afryka

E48 - Nowa Zelandia

49 ? Cypr,

50 ? Malta,

51 ? Republika Korei

Kolejne numery przydzielane są pozostałym krajom w porządku chronologicznym, zgodnie z ratyfikacją lub ich przystąpieniem do Porozumienia dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań, a o przydzielonych w ten sposób numerach powiadamia Umawiające się Strony Porozumienia Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Homologacje można uzyskać w kilku instytucjach uprawnionych do wykonywania badań zgodnie z regulaminami lub dyrektywami.

Wykaz jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań homologacyjnych oraz kontroli zgodności produkcji w Polsce:

Części z Polski, które przeszły homologacje w wyżej wymienionych instytucjach na produkcie będą miały znak E20.

W czerwcu 2013r. czeka nas zmiana przepisów dotyczących homologacji. Zobaczymy co nam przyniesie!